aytug
-
Toplam Gönderi
:
1
-
Ödül Puanı
:
0
- Katıldı: 1/19/2012
-
Statu: offline
|
Daha Yaşanılabilir Bir Dünya İçin...
-
19/1/2012 17:39:38
( #1 )
Sizin de taktir edeceğiniz üzere yaşadığımız bu harika dünyada gördüğümüz, göreceğimiz ve görmeye ömrümüzün yetmeyeceği o kadar çok doğal güzellik var ki... Saymakla bitmez... Tabii ki canlılar da bu sistemin baştacı .. Her biri başka bir renk, başka bir ahenk..
Keşke tavşanlara, geyiklere, kekliklere, ceylanlara vs.. baktığımızda hepimizce görülen güzel bir sevgili ve ötüşlerde duyulan insanı mest eden sevgilinin eşsiz sesi olsa... Bir ördeğin yeşil başı, göle dalışı, kalkışı ve havada süzülüşü veya o muhteşem gözleri de çarpan bu kalplere baktığımızda fark edilse... Bu güzellikler iki keklik yada yeşil başlı ördek gibi türküleri çağrıştırsa…
Ceylanların pınardan su içişi, kekliğin gözlerinden geçen o naif siyah çizgi de yok baktığımızda dikkatimizi çekenler arasında.. ‘Sülün gibi delikanlılar’ da yok muhabbetlerimizde, sadece benzetmelerde kalmış..... Edebiyatta bakışıyla sevgiliyi çağrıştıran naif gözlü ceylanlar ve geyiklerde kurşunlarla ve ölümle anılıyor meclislerde…
Güzellikleri ölümsüzleştirmek, doya doya izlemek ve bir ömür boyu birlikte yaşamaktan ziyade doğal ortamında yaşayan bu sevimli canlıların hayatına son verme ve etinin tadına bakma mücadelesi hakim olmuş düşüncelerimize…
Öldürdüklerimiz bir tarafa, kaçıp kurtulan ve hala çarpan yürekler ise muhtemelen yaşadıkları kötü deneyimi; tanıdıklarını kaybetmenin acısını, feryadını ve görüntüsünü, barut kokusunu ve silah sesini bir ömür boyu hatırlayacaklardır. Ölüm korkusu ve kan kokusu hep kol gezecek; zihinlerini ve ruhlarını rahatsız edecek.. Belki fiziksel bir yaralanma ile bir ömür geçirecek.. Peki bu hayatlar nasıl şekillenecek??
Biliyoruz ki doğada yaşayan canlıların yaşam hakkı da bizimkiler gibi kutsaldır.. Dolayısıyla, doğal ortamda yaşayan her canlının hayatına ve yaşam hakkına da saygı gösterilmesi gerekir..Uzaylılar gelse ve bizleri bir zevk veya etimiz uğruna avlasa??.. Hatta kendi gezegeninde bu iş için lisans almış olsa bile bu bizim için neyi değiştirir ki??
Bu noktada lisanslı ve lisanssız avcı ayrımı da bir dereceden sonra bir anlam ifade etmiyor. Lisanslı avcılar silahını bazı türlere, belirli dönemlerde ve kurallar altında çekse de sonuçta öyle yada böyle canlıların hayatına gereksiz yere kastediyorlar...
İnanıyorum ki herhangi bir canlının yaşam hakkı bir zevk uğruna elinden alınmamalı, herhangi bir ücret karşılığında, az yada çok, parayla veya pulla lisansa bağlanmamalı ve alınıp satılmamalıdır. Doğal ortamında yaşayan ruhu olan, sevinen ve acı çeken, gülen ve ağlayan bir varlığın hayatını bir lokma et veya bir zevk uğruna sona erdirebilmek için bir fiyat biçilmemeli...
Eğer yatırılan harç ve pul paralarıyla doğal hayatın desteklendiği düşünülüyorsa, devletimizin nesli tükenmekte olan hayvanları ve doğal yaşam alanlarını korumak için yapacağı harcamaları karşılamak için yatıracağımız bu ücretlere ihtiyacı da yoktur herhalde. Bu ödemeler muhtemelen yıllık devlet gelirlerinin milyonda birine bile tekabül etmiyordur.
Hepimiz biliyoruz ki avlanmadan da çeşitli bireysel hareketlerle veya diğer girişimlere destek vererek; kışın ceylanlara yiyecek götürerek, kaplumbağaları suya kavuşturarak, soyu tükenmekte olan hayvanları koruyarak da canlılara zarar vermeksizin değerli başarılar elde edilebilir ve bu şekilde insan kendini daha da iyi hissedebilir… Yani ateş etmeden de güzelliklere imza atılabilir...
Artan zamanımızı da çocuklarımız ve diğer insanlar için daha faydalı çalışmalar için harcayabilir ve katma değeri daha yüksek bu çalışmalarla vicdanen de daha rahat yaşayabiliriz. Toplumumuzun ihtiyacı olan hususlarda faaliyet gösterirken; bir çocuğun başını okşarken veya yaşlı bir amcaya yardım ederken, vs.. eminim ki daha mutlu olacağız.
Maalesef çocuklarımız artık gerçek hayatta göremiyor birçok eşsiz canlıyı.. Sadece şarkılarda, şiirlerden, resimlerden, hayvanat bahçelerinden ve yol kenarındaki trafik uyarı levhalarından tanıyorlar… Unutmayalım ki ‘Biz bu dünyayı geçmiş kuşaklardan miras değil gelecek kuşaklardan ödünç aldık.’
İçimizdeki sevgiyi yüceltmek, sevdiğine kavuşmak, iyilikten ve güzellikten yana olmakta yaşam felsefemizin yapıtaşlarından olmalı...
Doğal ortamında yaşayan canlılar toplumsal çevrenin bir parçasıdır. Doğal hayatla iç içe olmak ve keyfini çıkartmak için doğadan canlar almamıza gerek yok ki.. Biliyoruz ki hayat tür tür canlılarla daha yaşanılabilir, daha güzel ve daha renkli.... Keklik ve sülün gibi canlıların sayısındaki azalmanın kene istilası gibi çevresel felaketlerin oluşumuna zemin hazırladığını da hatırlayalım lütfen... [link=http://www.hurriyet.com.tr/gundem/11962269.asp?gid=233]http://www.hurriyet.com...dem/11962269.asp?gid=233[/link]
Bu sebeplerle doğal hayatın bir parçası olma fırsatımız varken lütfen canlılara acı vererek onları öldürmeyelim, bizleri ve gelecek nesillerimizi de renksiz bir dünyaya mahkum etmeyelim..
Ruha can vermek yüce Allah' tan, onu taktir, küçüklü büyüklü tecelli ettiği bütün canlılara sevgi, saygı, hürmet, destek, ihtiyacı olanları koruma ve gözetme bizden.. Yapılanlara ve doğaya karşı bir borcumuz.. Zaten hedef hep daha iyiye doğru değil mi?
Kim bir canlıyı kurtarırsa bütün alemi kurtarmış gibi olur.' ayetini göz önüne alırsak canlıları sebepsiz yere öldürmenin anlamı nedir? Biz bunun için mi yaratıldık?? 'Seni bunun için yaratmadılar; yokluktan, beni avlanman için var etmediler seni' cevabı için bkz. [link=http://rumimevlevi.com/tr/hz-mevlana-rumi/hzmevlana-celaleddin-i-ruminin-eserleri/fihi-ma-fih/1734-43-bolum]http://rumimevlevi.com/...ihi-ma-fih/1734-43-bolum[/link]
Bu dünyada güzel çalışmalarla kalıcı eserler bırakırken niye bir taraftan da kalan canlıların bir kısmını yok etmeyi tercih ediyoruz???? Bir zamanlar ihtiyaç dahilinde doğadan beslenen insanlarla bugün aynı kategoride değerlendirilebilir miyiz??
Lütfen başkalarının yaptığı hataları ve eksikleri ön plana çıkartarak veya çevremiz adına sergilediğimiz bazı olumlu davranışları hesaba katarak canlılara ateş etme hakkına sahip olduğumuz yanılgısına da düşmeyelim... Sonuçta herkes kendi sergilediği her bir olumlu ve/veya olumsuz davranıştan mükelleftir...
Bir ceylanın güzel gözlerinde, bir kekliğin eşsiz ötüşünde, bir ördeğin naif süzülüşünde bütün bir âlemi görerek yaşam hakkına saygı duymamız dileklerimle, kalan ömrümüz boyunca hiçbir canlının bir daha sebepsiz yere başka bir canlıya silah doğrultmaması umuduyla ve saygılarımla......
|
|